زیبایی های کویرهای ایران سه شنبه ۰۵ اسفند ۰۴ | ۲۲:۵۷ ۴ بازديد
روستای مصر یا مصر در قلب کویرهای ایران، در ۴۵ کیلومتری شرق جندق و ۳۰ کیلومتری شمال خور، از توابع استان اصفهان، واقع شده است. موقعیت جغرافیایی آن ۳۴/۰۴ شمالی و ۵۴/۴۷ شرقی است. این روستا با جمعیتی حدود ۱۲۰ نفر، در کویر تپههای شنی در مرکز ایران قرار دارد. چنین روستاهایی برای بازدیدکنندگان در ایران جذاب هستند. دریای شن در کویر مصر برای طبیعتگردان شناخته شده است. مصر و همچنین دو روستای دیگر به نامهای «امیرآباد» و «فرحزاد» در یک خط شمالی-جنوبی با طول حدود ۶ کیلومتر قرار دارند. روستای مصر ایران از غرب، جنوب غربی و جنوب شرقی توسط کوهها احاطه شده است و بخشی از رشته کوه فلات مرکزی ایران را تشکیل میدهد.
کویر در گودالهای طبیعی در دامنه کوهها، تپههای شنی زیبایی را تشکیل داده است که مقاصد گردشگری کویری هستند. این روستا به دلیل قرار گرفتن در جنوب کویر بزرگ ایران، گرم و خشک است. در سالهای اخیر، مردم این روستا مشغول پذیرایی از بازدیدکنندگان و ارائه خدمات به آنها هستند. این شهرت زندگی آنها را تغییر داده است. آنها قبلاً علاوه بر کشاورزی، فعالیتهای کشاورزی نیز انجام میدادند.
آنها همچنین زعفران میکارند و شتر پرورش میدهند. آلفونس گابریل، جغرافیدان و کاوشگر اتریشی، متولد ۱۹۸۲، میگوید: «تصویر بیابانهای ایران از ذهن کسی که یک بار اسیر آن شده باشد، پاک نخواهد شد.» «این جملهای است که وقتی به روستای مصر ایران سفر کنید، به آن اعتماد خواهید کرد. جادوی آسمان آن در طول زندگیتان بارها و بارها شما را به آنجا فرا خواهد خواند. سفری در پاییز دلپذیر چرا مصر نامیده شد؟ چند سال پیش، بنیانگذار این روستا مرد ثروتمندی به نام یوسف (یوسف) بود که چوپان بود و گاوها را میچراند. شاید قدمت آن بیش از ۱۰۰ سال نباشد. همه آن را به عنوان مزرعه یوسف میشناختند تا اینکه کانالهای زیرزمینی روستا خشک شدند و او را مجبور به حفر چاه با موتورهای دیزلی انگلیسی کردند. چند سال پس از بهرهبرداری، سطح آب پایین آمد و او مجبور شد چاه دیگری حفر کند که عمیقتر بود.
مردم محلی در روستاهای مجاور، این روستا را چاه دراز (یا چاه طولانی) مینامند. اما از آنجایی که او از این نام خوشش نمیآمد، از آنها خواست که آن را مصر بنامند، زیرا نام او یوسف بود و داستان یوسف پیامبر در مصر اتفاق افتاده بود. آنها نیز این کار را کردند زیرا به او احترام زیادی میگذاشتند. جاذبههای کویر مصر این مقصد ارزشمند دارای یک چاه عمیق، پوشش گیاهی و درختان گز است که مانع از پخش شدن شنهای طلایی میشود، بلواری در داخل روستا با عرض حدود ۵۰ متر، خانههای کویری که برای پذیرایی از گردشگران بازسازی شدهاند، موتورسواری، شترسواری و مهمتر از همه، نیزارهای سبز در منطقهای وسیع در ۵ کیلومتری روستا و همچنین تپههای شنی در نزدیکی آن. آسمان آن آنقدر نزدیک است که اگر دستتان را بالا ببرید، ممکن است فکر کنید میتوانید آنها را بچینید. این آسمان خیرهکننده نه تنها مورد علاقه افرادی است که با چشم غیرمسلح هستند، بلکه برای ستارهشناسانی که در تمام طول سال بدون هیچ مانعی در آنجا ستارهها را تماشا میکنند نیز جذاب است. از دیگر جاذبههای گردشگری میتوان به دریاچه نمک خور و کویر طبقه در ۵۰ کیلومتری جاده خور-طبس، روستاهای گرمه، محمد آباد کور گز، عروسان، فرحزاد، جاده عروسان-بیدستان که محل عبور کاروانها بوده، جاده ابراهیم زهرا، ریگ کله و کویر مرکزی اشاره کرد. جاذبههای اطراف آن شامل چال سلکنون، نیزار مصر، دریاچه نمک سلکنون، تخت عباسی، تخت عروس و مکانهای پوشیده از شن و ماسه است. شنهای طلایی جاذبه اصلی همه کویرها هستند؛ تپههای شنی تا پشت دیوارهای خانهها امتداد دارند. تماشای کویر وسیع و زرد رنگ شنی، تجربهای خاطرهانگیز است که چشم هر بینندهای را مجذوب خود میکند. چال سلکنون و دریاچه نمک سلکنون چال سلکنون با موقعیت جغرافیایی شمالی ۳۴۰۷۱۵ و شرقی ۵۴۴۶۶۶ در استان اصفهان، جنوب کویر بزرگ مرکزی ایران و شمال روستا واقع شده است. چال (یا چاله) مکانهایی با ارتفاع کمتر از مناطق اطراف هستند که مانند فرورفتگی در زمین هستند. چال، گودالی زیبا است که با تپههای شنی احاطه شده و منظرهای باشکوه ایجاد کرده است. درون آن باتلاق کوچکی وجود دارد.کویر مصر
دیوارههای آن با سنگهای کوچک پوشیده شده است که حدود 30 درجه شیب دارند. در بستر این فرورفتگی، خاک مخصوص بیابانها وجود دارد که قلیایی است. چاله هیچ پوشش گیاهی ندارد و تپههای شنی پراکندهای در آن دیده میشود. از زمانی که روستا در سال 1355 شمسی دچار سیل شد، به آن سلکونون گفته شد. کلمه سلکونون از دو بخش سل (یا سیل به معنی سیل) و کنون (اکنون) تشکیل شده است. پس از سیل، نیزارها شروع به رشد کردند و چشمه ای به دریاچه فعلی سرازیر شد. این دریاچه به تدریج خشک شده است، اما عبور آب از میان شن و ماسه باعث شده است که زبالههای کشاورزی در روستای امیرآباد به سطح زمین بیایند و مکانی برای رشد نی ایجاد کنند. در واقع، آب به سطح زمین میآید و پس از طی مسیری ۲ کیلومتری به لایههای شن نفوذ میکند و دوباره در سلکنون به سطح زمین میآید و مکانی برای رشد نی فراهم میکند. آب به دلیل نمک موجود در بستر دریاچه بسیار شور میشود. این آب بسیار شور است؛ در پایین دریاچه، نهری وجود دارد که کاملاً پوشیده از نمک است.
کویر در گودالهای طبیعی در دامنه کوهها، تپههای شنی زیبایی را تشکیل داده است که مقاصد گردشگری کویری هستند. این روستا به دلیل قرار گرفتن در جنوب کویر بزرگ ایران، گرم و خشک است. در سالهای اخیر، مردم این روستا مشغول پذیرایی از بازدیدکنندگان و ارائه خدمات به آنها هستند. این شهرت زندگی آنها را تغییر داده است. آنها قبلاً علاوه بر کشاورزی، فعالیتهای کشاورزی نیز انجام میدادند.
آنها همچنین زعفران میکارند و شتر پرورش میدهند. آلفونس گابریل، جغرافیدان و کاوشگر اتریشی، متولد ۱۹۸۲، میگوید: «تصویر بیابانهای ایران از ذهن کسی که یک بار اسیر آن شده باشد، پاک نخواهد شد.» «این جملهای است که وقتی به روستای مصر ایران سفر کنید، به آن اعتماد خواهید کرد. جادوی آسمان آن در طول زندگیتان بارها و بارها شما را به آنجا فرا خواهد خواند. سفری در پاییز دلپذیر چرا مصر نامیده شد؟ چند سال پیش، بنیانگذار این روستا مرد ثروتمندی به نام یوسف (یوسف) بود که چوپان بود و گاوها را میچراند. شاید قدمت آن بیش از ۱۰۰ سال نباشد. همه آن را به عنوان مزرعه یوسف میشناختند تا اینکه کانالهای زیرزمینی روستا خشک شدند و او را مجبور به حفر چاه با موتورهای دیزلی انگلیسی کردند. چند سال پس از بهرهبرداری، سطح آب پایین آمد و او مجبور شد چاه دیگری حفر کند که عمیقتر بود.
مردم محلی در روستاهای مجاور، این روستا را چاه دراز (یا چاه طولانی) مینامند. اما از آنجایی که او از این نام خوشش نمیآمد، از آنها خواست که آن را مصر بنامند، زیرا نام او یوسف بود و داستان یوسف پیامبر در مصر اتفاق افتاده بود. آنها نیز این کار را کردند زیرا به او احترام زیادی میگذاشتند. جاذبههای کویر مصر این مقصد ارزشمند دارای یک چاه عمیق، پوشش گیاهی و درختان گز است که مانع از پخش شدن شنهای طلایی میشود، بلواری در داخل روستا با عرض حدود ۵۰ متر، خانههای کویری که برای پذیرایی از گردشگران بازسازی شدهاند، موتورسواری، شترسواری و مهمتر از همه، نیزارهای سبز در منطقهای وسیع در ۵ کیلومتری روستا و همچنین تپههای شنی در نزدیکی آن. آسمان آن آنقدر نزدیک است که اگر دستتان را بالا ببرید، ممکن است فکر کنید میتوانید آنها را بچینید. این آسمان خیرهکننده نه تنها مورد علاقه افرادی است که با چشم غیرمسلح هستند، بلکه برای ستارهشناسانی که در تمام طول سال بدون هیچ مانعی در آنجا ستارهها را تماشا میکنند نیز جذاب است. از دیگر جاذبههای گردشگری میتوان به دریاچه نمک خور و کویر طبقه در ۵۰ کیلومتری جاده خور-طبس، روستاهای گرمه، محمد آباد کور گز، عروسان، فرحزاد، جاده عروسان-بیدستان که محل عبور کاروانها بوده، جاده ابراهیم زهرا، ریگ کله و کویر مرکزی اشاره کرد. جاذبههای اطراف آن شامل چال سلکنون، نیزار مصر، دریاچه نمک سلکنون، تخت عباسی، تخت عروس و مکانهای پوشیده از شن و ماسه است. شنهای طلایی جاذبه اصلی همه کویرها هستند؛ تپههای شنی تا پشت دیوارهای خانهها امتداد دارند. تماشای کویر وسیع و زرد رنگ شنی، تجربهای خاطرهانگیز است که چشم هر بینندهای را مجذوب خود میکند. چال سلکنون و دریاچه نمک سلکنون چال سلکنون با موقعیت جغرافیایی شمالی ۳۴۰۷۱۵ و شرقی ۵۴۴۶۶۶ در استان اصفهان، جنوب کویر بزرگ مرکزی ایران و شمال روستا واقع شده است. چال (یا چاله) مکانهایی با ارتفاع کمتر از مناطق اطراف هستند که مانند فرورفتگی در زمین هستند. چال، گودالی زیبا است که با تپههای شنی احاطه شده و منظرهای باشکوه ایجاد کرده است. درون آن باتلاق کوچکی وجود دارد.کویر مصر
دیوارههای آن با سنگهای کوچک پوشیده شده است که حدود 30 درجه شیب دارند. در بستر این فرورفتگی، خاک مخصوص بیابانها وجود دارد که قلیایی است. چاله هیچ پوشش گیاهی ندارد و تپههای شنی پراکندهای در آن دیده میشود. از زمانی که روستا در سال 1355 شمسی دچار سیل شد، به آن سلکونون گفته شد. کلمه سلکونون از دو بخش سل (یا سیل به معنی سیل) و کنون (اکنون) تشکیل شده است. پس از سیل، نیزارها شروع به رشد کردند و چشمه ای به دریاچه فعلی سرازیر شد. این دریاچه به تدریج خشک شده است، اما عبور آب از میان شن و ماسه باعث شده است که زبالههای کشاورزی در روستای امیرآباد به سطح زمین بیایند و مکانی برای رشد نی ایجاد کنند. در واقع، آب به سطح زمین میآید و پس از طی مسیری ۲ کیلومتری به لایههای شن نفوذ میکند و دوباره در سلکنون به سطح زمین میآید و مکانی برای رشد نی فراهم میکند. آب به دلیل نمک موجود در بستر دریاچه بسیار شور میشود. این آب بسیار شور است؛ در پایین دریاچه، نهری وجود دارد که کاملاً پوشیده از نمک است.
- ۰ ۰
- ۰ نظر